जेठ महिनासम्ममा काठमाडौं उपत्यकाको जग्गा कारोबार ८० प्रतिशतले घटेपछि राजस्व संकलन निकै प्रभावित भएको छ।
भूमिसुधार तथा व्यवस्थापन विभागको तथ्यांकअनुसार जेठ महिनामा काठमाडौं मालपोत कार्यालय डिल्लीबजारबाट रजिस्टे्रसन शुल्कअन्तर्गत ३ करोड २९ लाख ७४ हजार १ सय ३८ रुपियाँ कलंकी मालपोतबाट १ करोड ५६ लाख २८ हजार ७ सय ६८ र चावहिलबाट ३ करोड ६२ लाख ३४ हजार ३ रुपियाँ संकलन भएको छ। राष्ट्र बैंकले घरजग्गाको लगानीमा कडाइ गर्नुअघि काठमाडौं उपत्यकाका मालपोत कार्यालयबाट ४० करोडको हाराहारीमा राजस्व संकलन हुने गथ्र्यो। यसै गरी ललितपुरबाट २ करोड ७५ लाख १८ हजार २ सय र भक्तपुरबाट १ करोड ४८ लाख ४८ हजार ६ सय ४० रुपियाँ संकलन भएको छ।
काठमाडौं उपत्यकामा २५ रोपनी तराईमा १० बिघा र पहाडमा ७० रोपनीभन्दा बढी जग्गा राख्न नपाउने प्रावधान ऐनमा छ। हाल कारोबार घटेपछि जग्गाको मूल्य पनि स्थिर भएकॊ छ।
Wednesday, June 9, 2010
जुली भइन् दोस्रो कलेज टपर
By कृष्ण ढुंगाना,
जुली परियारलाई पढ्न सघाउने र शुभेच्छा प्रकट गर्ने लाखौंका लागि यो उत्साहको खबर हो। विश्वभरि छरिएका माइसन्सार पाठकको सहयोगमा कीर्तिपुरको शहीद स्मारक कलेज पढिरहेकी जुली बीबीएस पहिलो वर्षको ‘फस्ट टर्म’ परीक्षामा कलेज दोस्रो भएकी छन्। फलेबाँस (पर्वत)को भवानी उच्चमाविबाट नेपाली मिडियममा ‘प्लस टू’ सिध्याएकी जुलीले शहीद स्मारकमा अंग्रेजी मिडियममा पढिरहेकी छन्। ‘परीक्षापछिको पढाइ झनै राम्रो भएर गएको छ’, प्रगति विवरण बुझ्न कलेज पुगेका सरोकारवालाहरुलाई प्रिन्सिपल मिलनमान महर्जनले सुनाए- ‘जुली सम्भावित कलेज टपर हुन्।’
Thursday, May 27, 2010
भारतको पूर्वोत्तर मेघालयका आवाजविहीन नेपाली,
बिहिवार, 27 में 2010
पुरनप्रसाद विष्ट- भारतको पूर्वोत्तर मेघालयका आदिवासी (खसिया, गारो, जयन्तीय) ले नेपाली भाषीविरुद्ध चलाएको दंगामा दुई दर्जन बेसीको ज्यान गइसकेको छ। निर्मम साम्प्रदायिक दंगामा मारिएकामध्ये १७ जना नेपाली भाषी छन्। अब डर अरू दंगा भड्केला भन्ने हो। केही दिनसम्म होइन, केही वर्षसम्मै।
दंगा मेघालयका लिङपीबाट सुरु भई जयन्तीया हिल, गारो हिल र राजधानी सिलोङसम्म फैलिएको छ। ती ठाउँमा नेपाली मूलका मानिस निसाना बनिरहेका छन्। सरोकारवाला निकायले बेलैमा पहल नगरे एकपक्षीय आक्रमण छिट्टै मत्थर हुने देखिँदैन।
सन् १९८७ मा यस्तै भएको थियो। त्यस बेलाका दंगापीडित उक्त घाउबाट अझै मुक्त भइसकेका छैनन्। त्यतिखेर पनि सयौं नेपालीभाषी बेपत्ता पारिए। उनीहरूले दंगामा ज्यान गुमाएका हुन् भन्ने राज्य सरकारले कहिल्यै स्वीकार गरेन।
बेपत्ता पारिएका अधिकांश मानिस गाईवस्तुका चरन खोज्दै एकबाट अर्को ठाउँ बसाइँ सर्थे। तिनले आफ्ना परिचय वा भारतीय राष्ट्रियता प्रमाणित गर्ने कुनै कागजपत्र पाएनन्, किनभने उनीहरू निरक्षर थिए। जहिल्यै एक ठाउँबाट अर्को ठाउँ डुलिरहन्थे। स्थानीय गाउँबुढा (मुखिया) का दयामा बाँचिरहेका थिए।
पुरनप्रसाद विष्ट- भारतको पूर्वोत्तर मेघालयका आदिवासी (खसिया, गारो, जयन्तीय) ले नेपाली भाषीविरुद्ध चलाएको दंगामा दुई दर्जन बेसीको ज्यान गइसकेको छ। निर्मम साम्प्रदायिक दंगामा मारिएकामध्ये १७ जना नेपाली भाषी छन्। अब डर अरू दंगा भड्केला भन्ने हो। केही दिनसम्म होइन, केही वर्षसम्मै।
दंगा मेघालयका लिङपीबाट सुरु भई जयन्तीया हिल, गारो हिल र राजधानी सिलोङसम्म फैलिएको छ। ती ठाउँमा नेपाली मूलका मानिस निसाना बनिरहेका छन्। सरोकारवाला निकायले बेलैमा पहल नगरे एकपक्षीय आक्रमण छिट्टै मत्थर हुने देखिँदैन।
सन् १९८७ मा यस्तै भएको थियो। त्यस बेलाका दंगापीडित उक्त घाउबाट अझै मुक्त भइसकेका छैनन्। त्यतिखेर पनि सयौं नेपालीभाषी बेपत्ता पारिए। उनीहरूले दंगामा ज्यान गुमाएका हुन् भन्ने राज्य सरकारले कहिल्यै स्वीकार गरेन।
बेपत्ता पारिएका अधिकांश मानिस गाईवस्तुका चरन खोज्दै एकबाट अर्को ठाउँ बसाइँ सर्थे। तिनले आफ्ना परिचय वा भारतीय राष्ट्रियता प्रमाणित गर्ने कुनै कागजपत्र पाएनन्, किनभने उनीहरू निरक्षर थिए। जहिल्यै एक ठाउँबाट अर्को ठाउँ डुलिरहन्थे। स्थानीय गाउँबुढा (मुखिया) का दयामा बाँचिरहेका थिए।
Wednesday, May 26, 2010
विश्वकपका लागि १ अर्ब कन्डम
बिहिवार, 17 जून
अशोक थापा, काठमाडौं, असार ३- दक्षिण अफ्रिकामा संचालन भइरहेको विश्वकप २०१० एकातर्फ फुटबल प्रतियोगिताको घम्साघम्सीमा चेपिएको छ भने अर्कोतर्फ यौनव्यवसायीहरुले भरिएको 'तातो मैदान' पनि बनेको छ। विश्वभरबाट आएका आगन्तुकहरुलाई घरपरिवारबाट टाढा रहेको भान हुन नदिन यहाँ ४० हजारको संख्यामा यौनव्यवसायीहरु परिचालन गरिएको छ।
Thursday, May 20, 2010
दक्षिण कोरिया विश्वकपको दोस्रो चरणमा
बुधबार बिहान सकिएको खेलको परिणामसँगै दक्षिण कोरिया विश्वकपको दोस्रो चरणमा प्रवेश गरेको छ।खेलमा दक्षिण कोरिया र नाइजेरिया २-२गोलको बराबरी भएको थियो। अर्जेन्टिनाले ग्रीसलाई २-० ले पराजित गरेको थियो। अर्जेन्टिनाले समूह चरणमा तीन वटै खेल जितेर नौ अंकका साथ समूह बी प्रथम भएर दोस्रो चरणमा प्रवेश गरेको छ भने दक्षिण कोरिया तीन खेलमा एकमा विजयी, एकमा बराबरी र एक पराजय गरी ४ अंकका साथ
Wednesday, May 19, 2010
गैर कानुनी नेटवर्किङ युनिटीका 'मस्ट वान्टेड' पक्राउ
सोमबार, 07 जून
काठमाडौं, जेठ २४ (नागरिक) - बैंकिग,बिमा र स्वास्थ्य योजना सञ्चालन गरी चार अर्ब भन्दा बढी ठगी गरेको अभियोगमा फरार रहेका युनिटी लाइफ इन्टरन्यासनलका एक सञ्चालक पक्राउ परेका छन्। प्रहरीको मोष्ट वान्टेड सूचीमा रहेका डिर्पाटमेन्टल स्टोर प्रमुख इन्द्र विश्वकर्मा आइतबार पक्राउ परेका हुन्।
युनिटी कान्डको अनुशन्धानमा खटिएको ललितपुर प्रहरी परिसरको विशेष टोलीले आईतबार विश्वकर्मालाई पोखरामा पक्राउ गरेको हो। ललितपुर परिसर प्रमुख विक्रम थापाले विश्वकर्मा पक्राउ परेको पुष्टी गर्दै उनलाई काठमाडौं ल्याउने तयारी गरिएको बताए।
जेठ ४ गते गैर कानुनी रुपमा बैंकिग, वीमा र स्वास्थ्य योजना सञ्चालन गरी ठगी गरेको अभियोगमा गृह मन्त्रालयले युनीटीका अध्यक्ष काशीराज गुरुङ (प्रसाद), प्रबन्ध निर्देशक विष्णुबहादुर क्षेत्री, अर्थ निर्देशक भीम गुरुङ, प्रशिक्षण निर्देशक कृष्णबहादुर क्षेत्री, डिर्पाटमेन्टल स्टोर निर्देशक इन्द्र विश्वकर्मा, आइटी निर्देशक नेत्र राजवंशी, महेन्द्र केसी र विश्वनाथ गौतमको नाममा पक्राउ गर्न निर्देशन दिएको थियो।
प्रहरीले युनिटीको केन्द्रीय कार्यालयवाट अर्थ निर्देशक भीम र आईटी निर्देशक नेत्रलाई पक्राउ गरेपनि विश्वकर्मा सहित अन्य सञ्चालकहरु फरार भएका थिए। ठगी अभियोगमा अनुशन्धान प्रकृया अगाडि बढाउँदै प्रहरीले मध्यमाञ्चल ग्रामिण विकास बैंकका प्रमुख रामदेव यादव, युनिटीका लेखा प्रमुख भीम क्षेत्री र आईटी निर्देशक सुदीप घिमिरेलाई पक्राउ गरिसकेको छ।
Tuesday, May 18, 2010
दक्षिण कोरीयामा नेपाली कामदारको दुर्घटनामा बृद्धि
आइतवार, 30 में 2010
दक्षिणकोरीया सोल, जेठ १६ - बैदेशीक रोजगारको लागी आर्कषक मानिएको दक्षिणकोरीयामा दुर्घटनामा परी अपाङ्ग हुने नेपालीको संख्यामा बृद्धि भएको छ। कंम्पनीमा काम गर्दा मेशीनमा च्यापीएर , धारीला हतियार ले काटेर र केमीकलको कारणले गर्दा यस्ता घटना हुनेगरेका हुन।
ईम्पलाइमेन्ट परमीट स्टम र टेनिङ्ग भिषा बाट रोजगारको लागी दक्षिणकोरीया आएका नेपालीहरु अन्यदेशको तुलनामा बडी दुर्घटनामा परी अङ्गभङ्ग हुने गरेका छन। यसरी दुर्घटना पर्नेहरु अघीकांशले आफु दुर्घटनामा परी अङ्गभङ्ग भएको कुरा सार्बजनिकगर्न नचाहेका कारण अपाङ्गहुनेको संख्या यकिन नभए पनी कोरीयामा सेल्टर दिदै आएका चर्च तथा संघ संस्थाले साना ठुला गरी करीब चार सयको संख्यामा नेपाली कामदारहरु दुर्घटनामा परेको जानकारी गराएका छन।
रामेछाप घर भएका धन कुमार मगरले कोरीया आएको दुई मैनामा आफ्नो दाईने हातको तिनवटा औला गुमाउन बाध्य भएका छन। उनिले कोरीया स्थित नाम्गु इन्जिनियरीङ्ग कम्पनी खवाङ्गजुशहरमा काम गर्ने क्रममा प्रेशमा च्यापीएर हातका औला गुमाएका हुन। मेशीनको ज्ञान नभएका कारण आएको केही समय बित्तन नपाउदै अपाङ्ग भईयो भन्दै नेपालमा ओरेन्टेसनतालीम गराउने निकाय श्रमबिभागले जुनकाम को लागी कामदार बिदेश जान लागेको हो।
फिसीङ्ग र एग्गरीकल्चरको अवस्था नाजुक
द.कोरीयामा फिसीङ्ग र एग्गरीकल्चरमा काम गर्न आएका नेपाली कामदारको अवस्था दयानिय रहेको कोरीया स्थित नेपाली दुताबतसले जनाएको छ। जसोगरी भएपनी कोरीया प्रवेश गर्ने पाए पैसा कमाउन सकिन्छ भन्ने उदेश्यले फिसीङ्ग र एग्गरीकलचरमा कोरीयामा काम गर्नेआएकाका नेपालीकामदार उत्त क्षेत्रमा काम गर्न नसकी अधीकांश अबैधानिक हुन पुगेका छन भने केही कोरीया सरकार द्धारा अबैधानीक रुपमा पक्राउपरी नेपाल फर्की सकेका छन।
दक्षिणकोरीया सोल, जेठ १६ - बैदेशीक रोजगारको लागी आर्कषक मानिएको दक्षिणकोरीयामा दुर्घटनामा परी अपाङ्ग हुने नेपालीको संख्यामा बृद्धि भएको छ। कंम्पनीमा काम गर्दा मेशीनमा च्यापीएर , धारीला हतियार ले काटेर र केमीकलको कारणले गर्दा यस्ता घटना हुनेगरेका हुन।
ईम्पलाइमेन्ट परमीट स्टम र टेनिङ्ग भिषा बाट रोजगारको लागी दक्षिणकोरीया आएका नेपालीहरु अन्यदेशको तुलनामा बडी दुर्घटनामा परी अङ्गभङ्ग हुने गरेका छन। यसरी दुर्घटना पर्नेहरु अघीकांशले आफु दुर्घटनामा परी अङ्गभङ्ग भएको कुरा सार्बजनिकगर्न नचाहेका कारण अपाङ्गहुनेको संख्या यकिन नभए पनी कोरीयामा सेल्टर दिदै आएका चर्च तथा संघ संस्थाले साना ठुला गरी करीब चार सयको संख्यामा नेपाली कामदारहरु दुर्घटनामा परेको जानकारी गराएका छन।
रामेछाप घर भएका धन कुमार मगरले कोरीया आएको दुई मैनामा आफ्नो दाईने हातको तिनवटा औला गुमाउन बाध्य भएका छन। उनिले कोरीया स्थित नाम्गु इन्जिनियरीङ्ग कम्पनी खवाङ्गजुशहरमा काम गर्ने क्रममा प्रेशमा च्यापीएर हातका औला गुमाएका हुन। मेशीनको ज्ञान नभएका कारण आएको केही समय बित्तन नपाउदै अपाङ्ग भईयो भन्दै नेपालमा ओरेन्टेसनतालीम गराउने निकाय श्रमबिभागले जुनकाम को लागी कामदार बिदेश जान लागेको हो।
फिसीङ्ग र एग्गरीकल्चरको अवस्था नाजुक
द.कोरीयामा फिसीङ्ग र एग्गरीकल्चरमा काम गर्न आएका नेपाली कामदारको अवस्था दयानिय रहेको कोरीया स्थित नेपाली दुताबतसले जनाएको छ। जसोगरी भएपनी कोरीया प्रवेश गर्ने पाए पैसा कमाउन सकिन्छ भन्ने उदेश्यले फिसीङ्ग र एग्गरीकलचरमा कोरीयामा काम गर्नेआएकाका नेपालीकामदार उत्त क्षेत्रमा काम गर्न नसकी अधीकांश अबैधानिक हुन पुगेका छन भने केही कोरीया सरकार द्धारा अबैधानीक रुपमा पक्राउपरी नेपाल फर्की सकेका छन।
Friday, May 7, 2010
नक्कली राहदानीको प्रतिक्षामा १२ सय बंगलादेशी काठमाडौमा
करिब १२ सय बंगलादेशी नागरिक खाडी मुलुक जान पाउने आसमा नक्कली नेपाली राहदानी पर्खेर काठमाडौमा बसिरहेका छन् ।
प्रहरीका अनुसार नेपाली राहदानी किर्ते गरी बंगलादेशी नागरिकलाई खाडी मुलुक पठाउने अन्तर्राष्ट्रिय गिरोहका एक सदस्यले दिएको बयानबाट यो खुलासा भएको हो ।
गिरोहले नेपाली राहदानी किर्ते गरी खाडी मुलुकमा रोजगारीका लागि पठाइदिने प्रलोभन देखाई उनीहरुलाई काठमाडौमा राखेको छ। यसका लागि यी बंगलादेशीले दलाललाई जनही दुई लाखदेखि तीन लाख ५० हजार टाँकासम्म बुझाएको स्रोत उल्लेख गर्दै अन्नपूर्ण पोष्ट दैनिकले जनाएको छ।
अनुसन्धानमा संलग्न महानगरीय प्रहरी वृत्त महाराजगञ्जका नायव उपरीक्षक दीपक थापाले करिब १२ हजार बंगलादेशी नेपाली राहदानीको पखाईमा बसेको जानकारी दिए । उनले भने, उनीहरुलाई नेपाली राहदानी किर्ते गरी खाडी लैजाने योजनाअनुसार यहाँ ल्याइएको खुलेको छ।
खाडी मुलुक जाने उद्देश्यलेनेपाल आएका अधिकांश बंगलादेशी राजधानीका विभिन्न स्थानमा राखिएका छन् । स्रोतका अनुसार उनीहरुलाई दलालले सामाखुसी, कोटेश्वर, पुतलीसडक, महाराजगञ्ज, गंगबुलगायतका स्थानमा बस्ने व्यवस्था मिलाइएको छ । केही बंगलादेशी भने काठमाडौबाहिर पनि बसेका छन् ।
Saturday, April 3, 2010
सरकारले युनिटीको कारोबारमा हस्तक्षेप गर्नुपर्छ
Suchanasansar.com, मंगलवार, ज्येष्ड ११, २०६७
अमेरिकास्थित संसारकै ठूलो व्यावसायिक परामर्शदाता कम्पनी प्राइसवाटरहाउस कुपर्स तथा सिएससि एन्ड कम्पनीका प्रतिनिधि प्रतिष्ठित चार्टर्ड एकाउन्टेन्ट मदनकृष्ण शर्मासँग मिलनमणि शर्माले पिरामिड ढाँचाको नेटवर्क मार्केटिङ र युनिटीका बारेमा गरेको छलफलको सार :
नेटवर्क मार्केटिङ व्यवसाय सम्बन्धमा तपाइँको धारणा के छ?
पिरामिड शैलीको व्यावसायिक ढाँचा दिगो हुँदैन। संसारभर यस्तो व्यवसाय टिकाउ हुँदैन भन्ने पुष्टी भइसकेको छ। कसैले यस्तो व्यवसाय चलाइरहेको छ भने उसको चासो अल्पकालीन लाभ (उसलाई दिगो व्यवसाय गर्नुछैन मात्रै हो वा अज्ञानतावश गरिरहेको छ (यो ढाँचाको सिमितता बारे जानकारी छैन) भन्ने बुझ्नुपर्छ। यस्तो व्यवसाय चलाउने धेरैले नगद प्रवाह र नाफालाई एउटै हो भन्ने बुझेका हुन्छन्। नाफा र नगद प्रवाह दुई अलग कुरा हुन्। नगद प्रवाह भनेको सेवा तथा वस्तु वा दुवै ग्राहकलाई उपलब्ध गराउने दायित्व पूरा गर्न संकलन गरिएको रकम हो। नाफा त्यस्तो दायित्व पुरा गरिसके पछि बचेको रकम हो। तर नेटवर्क मार्केटिङ सञ्चालकले संकलित रकमलाई नै नाफाको रुपमा व्याख्या गरेका हुन्छन्। उनीहरूले संकलित रकमका आधारमा कमिसन बाँडेका हुन्छन्। उनीहरूको सञ्जालको विभिन्न तहमा पुग्ने भएकाले यस्तो कमिसनको रकम ठूलो हुन्छ। यहि पैसालाई सञ्चालकले व्यवसाय चलाउनका लागि प्रयोग गरेका हुन्छन् र यसैबाट नाफा छुट्याइएको हुन्छ। यस्तो ढाँचामा समाजको तल्लो तहसम्म मार्केटिङगरिएको हुन्छ। उनीहरूले गर्ने बाचा र बाँड्ने कमिसनका कारण सुरुमा ग्राहक (भविष्यमा मार्केटिङ गर्ने सहायक) को संख्या उच्च दरमा बढ्छ। यसको अर्थ सुरुमा आम्दानी उच्च हुन्छ र खर्च पनि उत्तिकै। तल्लो तहमा हुने ग्राहकको संख्या माथिल्लो तहका भन्दा निकै धेरै हुन्छ। त्यसैले माथिल्लो तहकाले बढी लाभ उठाउँछन। तर व्यवसाय नै टिकाउ नहुने भएकाले वास्तविक रुपमा लाभान्वित हुने को संख्या निकै थोरै हुन्छ। तीनीहरूले रकम गुमाउने जोखिम उच्च हुन्छ।
यो व्यवसायमा माथिल्ला तहकाले राम्रो फाइदा उठाइरहेका हुन्छन् र तल्ला तहकालाई पनि त्यसै गर्न प्रोत्साहित गरिरहेका हुन्छन्। यसरी यो व्यवसायको प्रत्येक तहमा पानीको फोकाजस्तो टिकाउ नहुने अवस्था सिर्जना भएको हुन्छ। संसारभर धेरै मार्केटिङ व्यावसायिक ढाँचाहरू छन, यसमा पिरामिड शैलीको मार्केटिङको स्थान कहाँनेर छ?
पिरामिड शैलीको मार्केटिङले आफ्नो दीर्घकालीन दायित्व पुरा गर्न सक्दैन त्यसैले यो संसारमा कहीँ पनि सफल भएको छैन।
कुन अवस्थामा यो व्यवसाय टिकाउ हुनसक्छ?
सहि तरिकाले व्यवस्थापन गर्ने हो भने कम्पनीले वस्तु बिक्रीका लागि यो विधि अपनाउन सक्छन जहाँ ग्राहकप्रति उसको कुनै दीर्घकालीन दायित्व हुँदैन। यसमा ग्राहकले तुरुन्तै वस्तु प्राप्त गर्छ र कम्पनीसँग उसले यसभन्दा बढी आशा गर्दैन। यसमा व्यवसायको आकार फैलँदै जाने र प्रविधिको विकासको कारण वस्तुको मूल्य घट्दै जान्छ तर कम्पनीले पहिल्यै मूल्य तय गर्ने हुनाले फाइदा हुन्छ। यसबापत भएको फाइदा मार्केटिङको
हरेक तहमा रहेकालाई बोनस, लाभांश वा कमिसनको रुपमा बाँडन सकिन्छ। तर यो ढाँचामा पनि कम्पनीले भविष्यका लागि वा दीर्घकालीन दायित्व स्वीकार गर्यो भने धराशायी हुन्छ।
ग्राहकले युनिटीका एजेन्टसँग बसेर कम्पनीले आफ्नो दायित्व कसरी पुरा गर्न सक्छ, कसरी टिकाउ हुन्छ, त्यति धेरै कमिसन बाँड्ने कम्पनीले नाफा कसरी गर्छ भन्ने जस्ता सहि प्रश्न गरे भने यो व्यवसायको त्रुटी १५ मिनटमै पहिल्याउन सक्छन्। आँखा चिम्लेर नलाग्ने हो र तिनीहरूले गरेका वाचा कसरी पूरा हुन्छन् भन्ने तर्कपूर्ण हिसाबकिताब एजेन्टसँग गर्ने हो यो ढाँचाका कमजोरी तुरुन्तै थाहा हुन्छ।
तपाईँ किन यस्ता कम्पनी धराशायी हुन्छन् भन्नु हुन्छ?
युनिटी कै उदाहरण लिउँ, कम्पनीले १३ प्रतिशत भ्याट तिरेको छ। कम्पनीको कार्यालय, अस्पताल, कर्मचारी तथा नेटवर्क सञ्चालनमा खर्च हुन्छ। यसको थप ५ प्रतिशत लागत हुन्छ। यसबाहेक मार्केटिङको सबै तहमा कम्पनीले कमिसनका रुपमा रकम बाँडेको हुन्छ (कम्पनीका प्रबन्ध निर्देशकका अनुसार यो करिब २० प्रतिशत हुन्छ)। कम्पनीले ग्राहकलाई वार्षिक १० प्रतिशत प्रतिफल दिने थप वाचा गरेको छ। यसबाहेक कम्पनीले साँवा पनि फिर्ता गर्नुपर्छ। यस्तो खालको ठूलो संरचनामा चुहावट पनि उत्तिकै हुन्छ। उसले ग्राहकबाट एकपटक मात्रै रकम संकलन गर्छ तर धेरै किसिमका प्रतिफल दिने बाचा गरेको हुन्छ।
कम्पनीले ग्राहकबाट संकलन गरेको रकम जस्ताको तस्तै राख्नसके, कोषको उचित परिचालन गर्न सके र कम्तिमा पनि वार्षिक ५० प्रतिशत प्रतिफल प्राप्त हुने क्षेत्रमा लगानी गर्न सके मात्र यो व्यवसाय संभाव्य हुन्छ। तर अहिले को खुला बजार प्रतिस्पर्धामा संसारको कुनै पनि कुनाको कम्पनीलाई यस्तो उच्च लागतमा लामो समयसम्म टिकाइ राख्न सकिँदैन।
अमेरिकास्थित संसारकै ठूलो व्यावसायिक परामर्शदाता कम्पनी प्राइसवाटरहाउस कुपर्स तथा सिएससि एन्ड कम्पनीका प्रतिनिधि प्रतिष्ठित चार्टर्ड एकाउन्टेन्ट मदनकृष्ण शर्मासँग मिलनमणि शर्माले पिरामिड ढाँचाको नेटवर्क मार्केटिङ र युनिटीका बारेमा गरेको छलफलको सार :
नेटवर्क मार्केटिङ व्यवसाय सम्बन्धमा तपाइँको धारणा के छ?
पिरामिड शैलीको व्यावसायिक ढाँचा दिगो हुँदैन। संसारभर यस्तो व्यवसाय टिकाउ हुँदैन भन्ने पुष्टी भइसकेको छ। कसैले यस्तो व्यवसाय चलाइरहेको छ भने उसको चासो अल्पकालीन लाभ (उसलाई दिगो व्यवसाय गर्नुछैन मात्रै हो वा अज्ञानतावश गरिरहेको छ (यो ढाँचाको सिमितता बारे जानकारी छैन) भन्ने बुझ्नुपर्छ। यस्तो व्यवसाय चलाउने धेरैले नगद प्रवाह र नाफालाई एउटै हो भन्ने बुझेका हुन्छन्। नाफा र नगद प्रवाह दुई अलग कुरा हुन्। नगद प्रवाह भनेको सेवा तथा वस्तु वा दुवै ग्राहकलाई उपलब्ध गराउने दायित्व पूरा गर्न संकलन गरिएको रकम हो। नाफा त्यस्तो दायित्व पुरा गरिसके पछि बचेको रकम हो। तर नेटवर्क मार्केटिङ सञ्चालकले संकलित रकमलाई नै नाफाको रुपमा व्याख्या गरेका हुन्छन्। उनीहरूले संकलित रकमका आधारमा कमिसन बाँडेका हुन्छन्। उनीहरूको सञ्जालको विभिन्न तहमा पुग्ने भएकाले यस्तो कमिसनको रकम ठूलो हुन्छ। यहि पैसालाई सञ्चालकले व्यवसाय चलाउनका लागि प्रयोग गरेका हुन्छन् र यसैबाट नाफा छुट्याइएको हुन्छ। यस्तो ढाँचामा समाजको तल्लो तहसम्म मार्केटिङगरिएको हुन्छ। उनीहरूले गर्ने बाचा र बाँड्ने कमिसनका कारण सुरुमा ग्राहक (भविष्यमा मार्केटिङ गर्ने सहायक) को संख्या उच्च दरमा बढ्छ। यसको अर्थ सुरुमा आम्दानी उच्च हुन्छ र खर्च पनि उत्तिकै। तल्लो तहमा हुने ग्राहकको संख्या माथिल्लो तहका भन्दा निकै धेरै हुन्छ। त्यसैले माथिल्लो तहकाले बढी लाभ उठाउँछन। तर व्यवसाय नै टिकाउ नहुने भएकाले वास्तविक रुपमा लाभान्वित हुने को संख्या निकै थोरै हुन्छ। तीनीहरूले रकम गुमाउने जोखिम उच्च हुन्छ।
यो व्यवसायमा माथिल्ला तहकाले राम्रो फाइदा उठाइरहेका हुन्छन् र तल्ला तहकालाई पनि त्यसै गर्न प्रोत्साहित गरिरहेका हुन्छन्। यसरी यो व्यवसायको प्रत्येक तहमा पानीको फोकाजस्तो टिकाउ नहुने अवस्था सिर्जना भएको हुन्छ। संसारभर धेरै मार्केटिङ व्यावसायिक ढाँचाहरू छन, यसमा पिरामिड शैलीको मार्केटिङको स्थान कहाँनेर छ?
पिरामिड शैलीको मार्केटिङले आफ्नो दीर्घकालीन दायित्व पुरा गर्न सक्दैन त्यसैले यो संसारमा कहीँ पनि सफल भएको छैन।
कुन अवस्थामा यो व्यवसाय टिकाउ हुनसक्छ?
सहि तरिकाले व्यवस्थापन गर्ने हो भने कम्पनीले वस्तु बिक्रीका लागि यो विधि अपनाउन सक्छन जहाँ ग्राहकप्रति उसको कुनै दीर्घकालीन दायित्व हुँदैन। यसमा ग्राहकले तुरुन्तै वस्तु प्राप्त गर्छ र कम्पनीसँग उसले यसभन्दा बढी आशा गर्दैन। यसमा व्यवसायको आकार फैलँदै जाने र प्रविधिको विकासको कारण वस्तुको मूल्य घट्दै जान्छ तर कम्पनीले पहिल्यै मूल्य तय गर्ने हुनाले फाइदा हुन्छ। यसबापत भएको फाइदा मार्केटिङको
हरेक तहमा रहेकालाई बोनस, लाभांश वा कमिसनको रुपमा बाँडन सकिन्छ। तर यो ढाँचामा पनि कम्पनीले भविष्यका लागि वा दीर्घकालीन दायित्व स्वीकार गर्यो भने धराशायी हुन्छ।
ग्राहकले युनिटीका एजेन्टसँग बसेर कम्पनीले आफ्नो दायित्व कसरी पुरा गर्न सक्छ, कसरी टिकाउ हुन्छ, त्यति धेरै कमिसन बाँड्ने कम्पनीले नाफा कसरी गर्छ भन्ने जस्ता सहि प्रश्न गरे भने यो व्यवसायको त्रुटी १५ मिनटमै पहिल्याउन सक्छन्। आँखा चिम्लेर नलाग्ने हो र तिनीहरूले गरेका वाचा कसरी पूरा हुन्छन् भन्ने तर्कपूर्ण हिसाबकिताब एजेन्टसँग गर्ने हो यो ढाँचाका कमजोरी तुरुन्तै थाहा हुन्छ।
तपाईँ किन यस्ता कम्पनी धराशायी हुन्छन् भन्नु हुन्छ?
युनिटी कै उदाहरण लिउँ, कम्पनीले १३ प्रतिशत भ्याट तिरेको छ। कम्पनीको कार्यालय, अस्पताल, कर्मचारी तथा नेटवर्क सञ्चालनमा खर्च हुन्छ। यसको थप ५ प्रतिशत लागत हुन्छ। यसबाहेक मार्केटिङको सबै तहमा कम्पनीले कमिसनका रुपमा रकम बाँडेको हुन्छ (कम्पनीका प्रबन्ध निर्देशकका अनुसार यो करिब २० प्रतिशत हुन्छ)। कम्पनीले ग्राहकलाई वार्षिक १० प्रतिशत प्रतिफल दिने थप वाचा गरेको छ। यसबाहेक कम्पनीले साँवा पनि फिर्ता गर्नुपर्छ। यस्तो खालको ठूलो संरचनामा चुहावट पनि उत्तिकै हुन्छ। उसले ग्राहकबाट एकपटक मात्रै रकम संकलन गर्छ तर धेरै किसिमका प्रतिफल दिने बाचा गरेको हुन्छ।
कम्पनीले ग्राहकबाट संकलन गरेको रकम जस्ताको तस्तै राख्नसके, कोषको उचित परिचालन गर्न सके र कम्तिमा पनि वार्षिक ५० प्रतिशत प्रतिफल प्राप्त हुने क्षेत्रमा लगानी गर्न सके मात्र यो व्यवसाय संभाव्य हुन्छ। तर अहिले को खुला बजार प्रतिस्पर्धामा संसारको कुनै पनि कुनाको कम्पनीलाई यस्तो उच्च लागतमा लामो समयसम्म टिकाइ राख्न सकिँदैन।
Thursday, April 1, 2010
खगेन्द्रलाई गिनिज बुकको मेडल
कास्की, ४ जेठ
गिनिज बुक अफ दि वल्र्ड रेकडर््सको टोलीले विश्वकै होचा किशोर धुल्लुबासकोट-६ बाग्लुङका १७ वषर्ीय खगेन्द्र थापामगरलाई मेडल दिएको छ । टोलीले उनलाई १८ वर्ष पूरा भएपछि गिनिज बुकमा नाम लेखाउन असोजमा बेलायतमै बोलाएको छ ।
गिनिज बुकमा नाम लेखाउनका लागि खगेन्द्रले १५४८९४ को दर्ता नम्बर पाएका छन् । बाबु रूपबहादुर र आमा धनमायाका जेठा सन्तानका रूपमा ८ असोज ०४९ मा जन्मिएका खगेन्द्र असोजमा १८ वर्ष पुग्दै छन् ।
गिनिज बुक अफ दि वल्र्ड रेकडर््सको टोलीले विश्वकै होचा किशोर धुल्लुबासकोट-६ बाग्लुङका १७ वषर्ीय खगेन्द्र थापामगरलाई मेडल दिएको छ । टोलीले उनलाई १८ वर्ष पूरा भएपछि गिनिज बुकमा नाम लेखाउन असोजमा बेलायतमै बोलाएको छ ।
गिनिज बुकमा नाम लेखाउनका लागि खगेन्द्रले १५४८९४ को दर्ता नम्बर पाएका छन् । बाबु रूपबहादुर र आमा धनमायाका जेठा सन्तानका रूपमा ८ असोज ०४९ मा जन्मिएका खगेन्द्र असोजमा १८ वर्ष पुग्दै छन् ।
Subscribe to:
Posts (Atom)

%5B1%5D.jpg)

